aklımdan geçenler

p

2012-01-22T05:50:00.000-08:00

2012-01-19T23:43:00.000-08:00

ben böyle,sözlükten başka ülkelerin başka şehirleri hakkında bilgiler okudukça,
hiç çekemeyeceğim filmleri düşünmekten yorulunca,
reklam sektörü çok rererö dedikçe,
tişörtünün üstüne ceket giyen çocuklardan uzaklaşınca,
topuklu ayakkabı bile giyebildiğimi keşfettikçe,
gezen-tozan-eğlenen- giyen-çıkaran- yiyen-içen-çizen- çizençizençizen- boyayan- evlenen- aşık olan- bambaşka yerlerde yaşayan insanların bloglarını okudukça,
sonra kendimi aynı miniminnacık ve kasvetli ve boş ofis odasında buldukça,
her sabah yataktan kalkmayıp hayat muhasebeleri yaptıkça,
her muhasebede her türlü kaybedince,
yalnız olmakla ilgili hiçbir sorunum yok mesajı verdikçe,
hala ailemle yaşadığım ve hep onlarla yaşayacağım gerçeğini idrak edemeyince,
ben böyle,
herşeyden vazgeçince,
her sabah aynı işe gidip aynı eve dönüp, aynı insnları görüp, aynı umutsuzlukları yaşayınca,
çakmak için kendime bir el bulamayıp bir kağıda el çizip adını "hi five hand" koyup, karşıma asınca ve fakat çakmak için zaten bir sebep de bulamadığımı fark edince,
ben böyle,
süper arkadaşlıkların dizilerini izleyip haftasonu arayacak kimse bulamayınca,
ben böyle,
stop-motion işleri uzaktan izleyip iç çekince,
sevgilileri labaratuarda incelemek isteyince,
yüksek lisansa başvurmayacağımı fark edince,
bir sabah trt haberde denk geldiğim, "sabah haberleri nasıl hazırlanıyor" videosunu izlerken ağlamaya başlayınca,
feng-shuinin saçmalık olduğunu anlayınca,
flash öğrensem bile pixar stüdyolarını kurmayacığımı, yapacağım animasyonların hiçbir işe yaramayacağını fark edince,
ne anlamsız bir gün, diye başladığım günleri biriktirip anlamsız bir hayat yaşadığımı fark edince,
dünya haritasını duvardan indireli çok olduğunu fark edince,
onaylanan bir hayat yaşadığımı fark edince,
bir adım atmam gerektiğinin farkında olup, hep yanlış yollarda yürümüş biri olarak ne yönde adım atacağımı bilemeyip, durduğum yerde kaldıkça,
pretty much herşeyin şansla ilgili olduğunu anlayınca,
ondan işte,
belki,
ondan.

kapıyı açıp dışarı çıkmak, zaten en büyük mesele

2012-01-16T23:34:00.000-08:00

Küçük Mucizeler Dükkanı

2012-01-14T02:30:00.000-08:00

Mustafa'nın yeni yıl hediyesi olmasa, böyle bir kitabı elime bile almazdım. Ve ilk olarak elime alınca da (tüm o sevinçten ve kargo paketinden çıkan herşeyle tek tek ilgilendikten sonra) kesin bi kadın bi dükkan açıyodur (benim tahminim cupcake yönündeydi) oraya takılan farklı 3-4 kadının hayatını değiştiriyodur dedim. Cupcake hariç hepsi de tuttu, kitap bu kadar.
Bu kadar.Hem hediye olduğu için, hem Keşan'ın tek kitapçısı tarafından önerildiği için (Keşanlılar, üzgünüm) hem de belki yarım kalan örgü battaniyemi bitirmek için gaz verir düşünceleriyle bir şans tanıdım, hatta bir şans daha ve bir şans daha tanıdım ama oha yani. O kadar klişe o kadar uyduruk, o kadar salak bir kitap.
Yazarı da alzaymır galba yazık, her bölümde aynı şeyleri tekrar edip durmuş.
55 yaşının üstündeyseniz, Türk dizilerini severek izliyorsanız ve örgü örmekle çocuk doğurmak hayattaki tek tutkunuzsa, bir şeyi bir seferde anlayamıyorsanız, biraz geriden geliyorsanız, o zaman siz de bu kitaba bir şans verin.

SHERLOCK HOLMES

2012-01-06T14:26:00.000-08:00

Yeni yılın ilk yazısı, hakkında iki çift laf edilmesini hak edecek birşey üzerine olmalıydı. Sherlock Holmes, gönül rahatlığıyla "adamlar ne film çekmiş ya vay arkadaş" diyebileceğimiz bir film blog. O zaman diyelim. Ben izlerken bol bol dedim artık sen kendi kendine de. Slow motion sahneleri, zeka açan senaryosu, British sense of humor'ı ile gönüllerde baş tacı yapıp dünya britanyanın köpeği olsun dedirten, hemen yarın gidip bi Sherlock Holmes kitabı alıp okumalıyım hevesi yaratan bir filmdi. Avrupa kültürü için de içimden 1 dakikalık saygı duruşunda bulundum blog merak etme. Özellikle son dönemlerde İstanbul'da türeyen e-5 kenarında otoparktan bozma 5 katlı üniversitelerle, heriflerin üniversitelerini, kütüphanelerini kafamda karşılaştırma gafletine düşünce, evet, oraya düşülmemesi gerekir, düşen bi daha kalkamıyor.
Sevdik bu filmi, yeni yıla iyi bir filmle başladık, yerinde espriler ve dozunda heyecan unsurları ile top bir daha ağlarla buluştu, bundan sonrası için de devamının gelmesini buluyoruz.

Fransızca öğrenmek istiyordum bir ara, bir trende tıngır mıngır giderken, onu da unutmuyoruz.

son izlenimler

2011-12-23T23:35:00.000-08:00

-Başakşehir çok uzak bir yer ve orada oturan insanlar da İstanbul'da yaşadıklarını düşünüyorlarsa i don't want to live on this planet anymore
-Lise öğrencilerine dayanamamam boşuna değil arkadaş, bi şey biliyoruz da konuşuyouz. Yani o kadar ama o kadar aptallar ki.. aman tanrım...
-Fakat 11. sınıf öğrencilerinin bana asılması??!
-Öyle saftirikler ki, kibar bir gülümsemeyle nasıl açılıyorlar, çay getirelim mi abla, fotoğraf çekilelim mi abla, abla abla abla.. ben abla değilim ki sen ergensin.. allaallaa
-Şişli Terakki Lisesi çok güzel bir yer. Gerçekten. Bir çocuğum olsa orda okusun isterdim. Fırsatım olsa, orada çalışmak isterdim. Güzel. Rahat. Zil olarak Jingle Bells çalıyordu. Cuma diye mi bilmiyorum ama çocuklar serbest kıyafetle takılıyorlardı. Öğrencilerini Cern'e, Paris'e ve daha nerelere nerelere götürmüşler. Bilinçli akıllı rahat çocuklar. En büyük hayalim olan okula kotla gitmenin rahatlığını yaşıyorlar. Daha noolsun arkadaş.
- Eve dönmek için 5 vesait kullanmanın dayanılmaz hafifliği, yağmurlu havalarda İstanbuldan iyice tiksinmek..
-Kışı sadece ama sadece Almanyada, iyice ısıtılmış odamda askılı tişört giyerek, Christmasmarketların etrafında tatlı pop corn yiyerek, ormanlarda katır kutur karlara basarak, sessiz uzun yürüyüşlerle, ışıl ışıl cafelerde sıcak çikolata içerek ve gece bir partiden dönerken üşüyüp koşa koşa eve giderek geçirmek isterim.
-Yeniyıl hediyesi olarak iki isteğim var, bir tanesi Death Note defteri. Allahım çok istiyorum. Ama kimseye söyleyemiyorum blog, 28 yaşında çizgi film izleyen kız damgası yemekten çok korktuğum için, diş taşları ve sezon indirimleri ve solaryumlar hakkında da konuşacak hiçbirşeyim olmadığı için mecburen sessiz kalıyorum. Bir Death Note defterim olsaydı en azından o esnada defterime isim yazıyor olurdum keh keh keh keh..
-Whatever Worksü izledim. Amerikada yaşamak ne güzel lan. Woody Allen ne güzel.
- Eğer maddenin hacminin %99.9999999 'unun boşluk olduğunu bilseydin, hala içimde hiçkimseyle dolduramadığım kocaman bir boşluk var gibi cümleler kurar mıydın blog?
- Gençlerden tiksiniyorum, ne kadar aptallar blog, bilmem ne okumakla bambaşka birşey okumak arasında kararsız kalmışlar. Gelecekleri hakkında kararsız kalmışlar ve onları hiç tanımayan bir insandan, benden fikir istiyorlar. Ne önemi var ki, zaten ne okurlarsa okusunlar, ne bilirlerse bilsinler, neye karşı yetenekleri olursa olsun, sonuç olarak, kendilerini çok alakasız, çok yoğun, sevimsiz insanlarla dolu, yapayalnız hissedecekleri bir şirkette, tatmin olamadıkları, anlamsız ve sıkıcı işleri yaparken bulacaklar. Ve bir sabah kendilerini, henüz dolmamış bir fuar alanında beklerken bulup, what is this diye soracaklar. Ve belki de, günlük notlarının arasına hang yourself yazıp, yanına tick atmadan günü bitirecekler. Sonuçta hepsi, yalnız, sıkıcı, pathetic hayatlar yaşayıp bir gün ölecekler. Dolayısıyla istersen allah üniversitesini oku, bütün bölümlerden diploma al. No big deal. Allahallah, böyle yazmıycaktım bu yazıyı ama, neyse..
-Bu yıl bitsin,2012 başlasın, sonra herşey bitsin zaten, dünyanın sonu gelsin, dükkanı kapatıp gidelim. Teşekkürler. Sena

red riding hood

2011-12-22T09:33:00.000-08:00

müthiş afişler ve bok gibi filmler adlı serginin nadide bir parçası. amaan, sıkıntıdan içim eridi, neyse sonunda bi ters köşe yapalım demişler neyseki. bunu beğenen bunu da beğendi: Twilight (valla :D)

the beaver

2011-12-20T12:08:00.000-08:00

Jodie Foster'ın hem oynayıp hem yönettiği, müthiş güzel çekilmiş, su gibi tertemiz akan bir film. Mel Gibson'dan hazzetmeyen insanlar bir izlesin neye uğradıklarını şaşıracaklar. absürdlükle, komedi ve dram arasında (nasıl oluyorsa) gidip gelen çok ilginç bir senaryosu var. Kukla yerine aslında aklınıza gelen herşeyi koyabilirsiniz sanırım. Beaverdan da korktum sonlara doğru nasıl çirkefe vurdu, manyaklaştı, gözü döndü. Pheey..

Priest

2011-12-18T07:12:00.000-08:00

(fakat sıçma pozisyonunda film afişi fotoğrafı çektirmek??!!!)

vampirlerin tiplerine hala karar verilememiş bir çağda yaşadığımızdan, true bloodlarla edwardlarla vampir değil sanki trip atan ergen profili çizilmişti ki bu filmle artık vampirliğin bile boku çıkmış. amaan gözler yok, ağızlar bi karış açık, vücutlar acayip, çık ben beğenmedim bu vampir tiplemesini de..

konuya felan girmiyorum bile, klişe üzerine klişe ile bir iki güzel macera sahnesi, bir iki de güzel atmosfer o kadar.

o değil de filmin başındaki animasyon filmden daha güzeldi. evet.

mutlu

2011-12-17T11:30:00.000-08:00

aslında düşününce ben çok mutluyum lan, daha ne istiyorum ki allahımdan.
cuma akşamı mesainin bitmesini öyle sabırsızlıkla bekledim ki, 3ten beri mesai bitsin diye dakika sayıyordum resmen, sardırabileceğim herşeye ve herkese sardırıp, günün sonunda önüme konulacak kokteyli ve karşımda oturacak hilalchenı düşünüp durdum.
hilalchenla buluşunca canının mcdonaldsgibisiyoook patateslerinden çektiğini öğrendik ve mcdonaldsta olmayan herşeyi sırayla sipariş edip en son pizza mı söylesek acaba kararsızlığı içinde kuytu bir köşemize çekildik.
ilk duygu seli o anda yaşandı çünkü hilalchen internetten benim çevirdiğim kitapları almış, bana imzalatmak için hem de! hadi yazarlardan biri öldü, imzalamamı pek takmaz desek bile diğer kitabı imzalamamın etik olmayacağı düşünceleriyle, hayatımın ilk ve tek ve en kapsamlı ve en kısa imza gününü bitirmiş olduk.
ardından bana aldığı müthiş şirin kedili zamanlar ajandası nı verdi. bayaa kurcalayıp eğey eğlendikten sonra, sıra gelmişti kokteyllere..
bir klasiğim olan kokteyl vampiri performansımı da başarı ile sergiledikten sonra konuşmalar, gülüşmeler, dertleşmeler, ağlaşmalar ama en çok gülüşmeler eşliğinde kadıköy sokaklarında uzun yürüyüşler, taksiye atlayıp geceyi bitireceğimizi sanıyoruz ama daha gece bizi bitirmemiş, bir daha buluşup bir sıcak çikolata içirmeden şurdan şurdan bırakmam diyen geceyi kırmadık, biraz daha dedikodu, biraz daha kikir kikir.
bu sabah direksiyon dersinde önümde uçan kargalara karşı bile aşırı duyarlı olduğumdan ve ha bire 1e takacağım vitesi 3e taktığımdan ve günün sonunda hidayet turizm şöförleri gibi vites değiştirmemle dalga geçildikten sonra bile, bayaa bayaa kullanıyorum hacı ben bu arabayı modunda deniz otobüslerine doğru seyrettim, lodostan dolayı başının ağrımasından da mı anlamadın a kızım dercesine, lodos var seferler iptal... olsun. biz de karayolunu kullanırız, bıraksan ben şahsen kendim karayolu yolcusuyum zaten.hıh.
totoyla buluştuk, ben çıtır mantı denen kavramı sorgulamadan mideye indirirken, totom benim için, bizzat kendi elleriyle hazırladığı, tek tek fotoğraflarımı seçip oluşturduğu bir takvim hediye etti bana! üstelik şirin ötesi bir kalem ve totoya yakışacak bir kaplama modeli de ikinci hediyemdi.
duygusal anlar, tadı damakta kalan sohbetler, küçük bir alışveriş turu, yılbaşı paketleri arasında aklımızı kaybedip hiç olmazsa küçük birşey alalım!! isyanlarıyla dudak parlatıcıları ve rujlarla avuntu, sonra totonun sevgilisinin gelmesi, bir 5 dakkada çay içelim diye oturup bir saat muhabbet ve eve yine ganimetlerle sevgi yumağı olarak dönmek.
i'm telling you blog, ben mutlu bir kızım, ve bu haftasonu aksini söylersem çarpılırım...

Erebos ve Eğlencenin Eğlenceli Tarihi

2011-12-13T10:05:00.000-08:00

Malum ben lisede geçen şeyleri okuyamıyorum. Lisede geçiyor diye, müzikal sevmeme rağmen Glee'yi izleyememiştim mesela. Neyse, dediğim gibi liseli varsa içinde, ya hemen ölücek felan ya da bişey olucak, uzun uzun liseli okuyamıyorum. Bu kitapta nasıl dayandın dersen blog, tamamen liselilerin salaklıkları üzerine kurulu olduğu için bi şekilde gitti. Aslında akıcı bir kitap, bilgisayar oyunu bağımlılığı ve insanı yavaş yavaş ele geçirmesi iyi işlenmiş, onun dışında bahsedilen oyunun grafikleri nasıldır acaba diye de bir merak uyanıyor insanda.

Cümleye bu şekilde başladığıma inanamıyorum ama; bizim zamanımızda ansiklopedi okumak diye bir olay vardı, özellikle resimli ansiklopediler vardı ki, müthiş! dinazorlardan, çeşitli kültürlere, ilginç bilgiler, dinler, garip hastalıklar, hayvan türleri, mitolojik hikayeler, yenilebilen kök bitkiler, icatlar, tarihteki önemli kişiler... Ödevin için lazım olan sayfaya gelene kadar ödev konunu unutup dalıp giderdin. Eğlencenin eğlenceli tarihi, tam bu ansiklopedi tadında bir kitap olacakmış ama yazım ve imla yanlışları, saçma çevirileri ile maalesef beni kendinden soğutmayı başardı. Bu özensizliği yapan yayınevinin İş Bankası yayınları olması daha da üzücü...

Because

2011-12-11T11:49:00.000-08:00

Because the Origami - 8in8 from Ben Jacobson on Vimeo.

Hugo

2011-12-09T12:42:00.000-08:00

Sayfalarca yazabilirim hakkında, ama daha etkisi geçmedi ki akıllıca iki söz söyleyebileyim.

Aman Tanrım... Ben aşığım... Bu kareyi gördüğüm ilk andan beri, sinemaya aşığım...

nail art

2011-12-05T03:45:00.000-08:00

entelköy efeköy'e karşı

2011-12-04T09:43:00.000-08:00

ben hepinize karşıyım

hocamın bu filminde de baş rol, aptal, kafası fazla çalışmayan ama iyi niyetli, köylü bir erkeğe ait...

o değil de filmin sonunda yönetmenin çıkıp filmi övmesi??!!!
oh no no no no no no no diye haykırarak terk ettik salonu...

Celal Tan ve Ailesinin Aşırı Acıklı Hikayesi

2011-12-01T11:56:00.000-08:00

Tatmin edici bir son izlediğinde bütün filmin iyi olmadığını düşünenlere gelsin....

Bütün salonda bir Leyla-Mecnun beklentisi ve sürekli bunun dillendirilmesi ile film başladı.
Şimdi ben bazı şeylere çok takıyorum, bunlardan biri de devamlılık. Önemsiz, gözden kaçan devamlılık hataları olabilir mesela ama ölmüş bir kızın başının bir sağa bir sola dönüp durması benim çok canımı sıkıyor, filme özen göstermemişler gibi geliyor.
Filmlerde, hele bu tarz filmlerde farklı açıların kullanılmasını çok severim ben, valla bak, o araba sahnesinin ters açısına felan da bayıldım ama, bütün film boyunca öyle saçma planlar gördüm ki şaka gibiydi. Yani iyi bir film çekmek için tüm bildiklerimi unutmam lazım demiş sanki yönetmen, olum bu kadraj bilgisi lan temel bilgi bunları unutmamalıydın bence, ortaya yarıları kadraj dışında kalmış oyuncularla boş oda gibi sahneler çıkıyor.
Filmin Eskişehirde çekilmesi ise öyle iyi olmuş ki, cuk oturmuş, herşeyiyle filme. İyi ki İstanbulda geçmemiş film.
Sanat Yönetimi de çok başarılı çalışmış.
Aslında konu da çok iyi, hikayenin anlatımı çok sıkıntılı. Senaryoda eksikler var diyemiyorum bile senaryo delik deşik.
Misal o Kör Abi, ne kadar zorlama bir karakter olmuş, üff yani..
Her karakterin kendi içindeki dramı verilirken de iyice dağılmış ve darmadağan bir film olmuş.
Filmin afişleri müthiş ama! Hepsi birbirinden mütiş !
Filmin müzikleri çok güzeldi bu arada, Atilla Özdemiroğlu yapmış. Fakat şu opera şarkıcısının sürekli aynı parçanın aynı kısmını söylemesi?? Mesela ben televizyon izlemiyorum ya pek, sanırım tv bu tarz şeyleri yiyor. Yani bir karakter sürekli aynı şeyi yapsa da bu hiç sıkıntı olmadığı gibi karakterin kendi oyunu oluyor, seyirci bu tekrarlara gülüyor, oyuncu da oyunu pekiştiriyor. Ama sinemada iş öyle değil tabii, 2 saatlik filmde aynı espriyi 4 kez yapamazsın yoksa salondan uflar puflar yükselir.
Filmin alt metninden derin devlete gidenler olmuş onlara da bir hoouuv diyeyim buradan, alt metin çalışması yapmak çok güzeldir de bu filmin öyle bir niyeti olduğunu hiç sanmıyorum.
Küçük sayılabilecek bir salonda yarısını ancak dolduracak kadar seyirciyle seyrettik filmi. Kahkahayı geçtim de, tek bir kikirdeme bile olmadı. Çıkarken istediğini alamamış, ne izlediğini anlamamış, gülememiş, tatminsiz bir seyirci profili vardı.
Celal Tan ve ailesinin hikayesi, galiba o kadar da acıklı değildi.

film afişlerini afişe etme zamanı

2011-11-27T08:45:00.000-08:00

herşeyin şablonlarının bu kadar hazır olması ..

Satisfaction

2011-11-26T10:46:00.000-08:00

adam haklı beyler

l'illusionniste

2011-11-21T11:22:00.000-08:00

her seferinde beni bu kadar etkilemeyi nasıl başarıyorsun chomet?

- - - spoiler- - -
(magicians do not exist)

- - - spoiler- - -

eski sevgilisini teselli eden kız

2011-11-16T10:51:00.000-08:00

O BENİM İŞTE

(allahım.. gerçekten fazla birşey demiyorum ama, eh, yani...)

bize gelsene film izleriz

2011-11-12T07:36:00.000-08:00

Ben hiçbir zaman erkeklerin yana yakıla eve atmaya çalıştığı bir kız olmadım ama, kekolar da benimle ilgili ciddi bir sırrı bilemediler bu sayede. Bana biri bunu dese ben giderdim! Olum niye gitmiyim ki, Hangi film? Neler var sende? Dizi de var mı? Ben hard diski getiriyim o zaman bana da atarız. Walking Dead diyolar, izledin mi? Başka güzel dizin var mı?.. hayır niye gitmiyim ki doğru düzgün bir film arşivi varsa en kral arkadaşım bile olabilir.
Arkadaş eveeet sihirli kelime...
Benim olayım budur blog. Friend Zoneda takıla takıla bugünlere kazasız belasız geldik, teyallaam. Bize gelseneymiş. Film izlermişiz. E izleyelim ne var bunda. Giderdim yani, acımam.

Shut Up Crime !

2011-11-10T08:57:00.000-08:00

Kendimi Frank'le çok özdeşleştirebilirdim, ama ben onun kadar cesur değilim tabii.
Çok eğlenceli, adı gibi süper bi film.
Ama sonu adamı dağıtıyor...
Kendimi Frank'le çok özdeşleştirdiğim için mi bilmem, nahoş geleceğine bakmak gibi.

(kedili teyzeden kork, köpek bakama, al sana tavşan, Tanrıyı da bir daha rahatsız etme)

KİRPİNİN ZARAFETİ

2011-11-07T11:27:00.000-08:00

" Evrim üzerine, uygarlık üzerine ve böyle bir yığın büyük laf üzerine istediğimiz kadar konuşalım, istediğimiz kadar önemli söylevler verelim, insan başlangıcından bu yana pek bir ilerleme kaydetmedi; Bu dünyadaki varlığının bir tesadüf olmadığına ve çoğunlukla iyi niyetli olan tanrıların kendisine göz kulak olduğuna daima inanıyor."

limitless

2011-11-06T01:12:00.000-07:00

sometimes you think that it can't be any more pathetic than that...

well, there is no limit you know...

2011-11-05T08:09:00.000-07:00

İnsanlarla özellikle yaşıtım kızlarla konuşunca, gelecek planlarının ve çocuk-koca-mutlu yuva isteklerinin nasıl arttığını gözlemliyorum. Bana sorduklarında ise ne cevap vereceğimi bilemiyorum blog.
Ben birisinden hoşlanacağım bir gün, o da benden hoşlanacak ve sonra birlikte olacağız ve herşey yolunda gidecek ve birbirimizi seveceğiz ve herşey hala yolunda gidecek ve evleneceğiz ve herşey hala o kadar yolunda gidecek ki bir de çocuk yapacağız... bu imkansız bileşenler, evrenin az sayıda kişiye göstereceği türden tesadüfler.. ben de coca colanın formülünü bile deneye deneye bulmaya inanırım da böyle birşeyi şu saatten sonra yaşayacağıma inanamam, so sorry..
as you see, blog, 28 öyle bir yaş ki.. insana olgunluk denen şu iğrenç şeyi veriyor ve seni gelecek denen korkunç olaylar olasılığını düşünmeye zorluyor..
Ben de öküz değilim tabii, kendimce düşündüm nasıl olur diye. Genel istek ve beğenilere uymasa da, kendimce bir hayal kurdum.
(iyi giden düzgün maaşlı bir işim, evlat edindiğim, süper cool, birlikte çok eğleneceğimiz bir çocuğum ve de aşırı sevimli dev bir kedi olmasa bile, zaten kedili teyze olmaktan da korkuyorum şu filmden ötürü, bir tane petim ve bu muhteşem üçlünün yaşayacağı sık sık dostlar tarafından ziyaret edilip ps turnuvaları yapılacak, denize ve çimenlik bir yerlere yakın, tahmini moda civarlarında bir evceğiz ^x^)

Ama şimdi düşününce, ne ben böyle bir işte başarılı olmak için kendimi gösterebilirim, ne böyle ağır sorumlulukların altına girebilirim, ne yalnız yaşamama annemler izin verir, ne ziyarete birileri gelir, ne de zaten uff.. bişi diyim mi ben hayvan bile seçemem, hayvan gelip beni seçmeli o dereceyim. ve bu postu kesinlikle beni seçen ve benim seçtiğim hayvanlar temalı iki anlamlı cümlelerle bitirmek niyetinde değilim.

Behzat Ç. Ulan !

2011-11-02T11:13:00.000-07:00

Kitabı okumadım. Baştan bunu yazayım.
Filme de bir Ankaralı ile gidin, sevaba girersiniz, garibanlar pek seviniyorlar :p
Şimdii tv sansüründen kurtulup hızını alamayan Behzat Ç. yine güzel, dizisinden fazla birşeyi olmasa da zaten dizi de güzeldi ee o zaman, diyerekten takdirimizi kazanmış bir film oldu. Güldürdü, koparttı, araba reklamını yaptı, herşey iyi güzel hoştu da, bir kaç noktaya kafam takıldı.

- role captiondaki ğ ??? e oha be abi !

- parkta konuşurken vurulan adamın ardından güliver heykeline zoom ?? çok ucuz olmuş, ayrıyetten beni heykelle mi korkutacaksın :s

- görüntü ve ışık ve de renk konusundaki müthiş sıçış...

- cansu dere: no !

- red kit kostümü: really???

- bi tane yarışmalardan ithal çocuk vardı ya, hah, o niye vardı ki, aslında yoktu zaten

ama iyi güldük, sağlam güldük, ben çok gülemiyordum son zamanlarda mesela, çok iyi güldük

what am i missing here?

2011-10-30T07:45:00.000-07:00

Üniversitede okurken, yurttan çok samimi olduğun arkadaşının, hani şu, bir gece yurt odasında odun erkekler ve onların öküzce davranışları hakkında konuşup birbirinize "hiç evlenmiycez" diye söz verdiğiniz canın arkadaşının, birlikte çılgın gelecek planları kurduğunuz o özgür ve tatlı kızın, araya yıllar ve yollar girdikten sonra, facebookta ilişki durumunu evli yapması gibi birşey..

çift soyadından bahsetmiyorum bile.

or.gaz.mik!

2011-10-26T09:24:00.000-07:00

SUPAKITCH & KORALIE "Euphorie" Paris from Raphaël Hache on Vimeo.

bunları izlerken kendinden geçen tek kişi ben miyim. oouuff..

Mal Varlığı-2

2011-10-22T11:49:00.000-07:00

1- Winnie
İlkokuldayken ben, annem ve babamla almıştık. Bir dönem sürekli birlikte yatıyordum, taşındık büyüdüm derken yukarılara bir yere kaldırıldı ama Winnie'nin yerini hiç-bir-şey tu-ta-maz! Canımdır o benim ^x^

2-Kanguru

Yavruya dikkat! Bunu da Avusturalya'ya giden bir lise arkadaşım getirmişti bana. Yukarıda bir rafta durur.

3- Kütüphane Kedisi

Bu Kütüphane Kedisinden 2 tane daha var, ve onların da biri Haşimo'da diğeri de Cadı'da durur. Kütüphane Kedilerimizi Cadı almıştı, üçümüzü (ve kütüphanelerimizi) birbirine bağlayan bu kediler, Almanya'ya gittiğimde benimle oraya bile geldiler.

4-TOTORO

Aslında şimdiye kadar bundan sana bahsetmemiş olmam bile garip, bir akşam eve döndüğümde, odamda beni Totoro bekliyordu. Evet, bu gerçekten her kızın başına gelmez.Ve fakat o dönem sana bunu hiç anlatmamıştım çünkü feci öfkeliydim ve çok iyi sebeplerim vardı.

Mustafa'nın çılgın hediyesi, benim için çok çok değerli, kuyruğundan dolayı sarılıp yatamadığım, göbeğinden dolayı aşağı indiremediğim ama yatağımda, yastığın yanında ayakta duran (sanki 10 dönüm yatakta yatıyorum, bildiğin tek kişilik yatak la, yine de başımın tacıdır deyip yanıma koyuyorum o ayrı) beni hep koruyacak olan bir tanecik Totorom benim ^x^

5- Azı Dişi

Dişçilerin çocuklara verdikleri hediyelere benzese de, bu müthiş dişi (ki ben kafaya koydum bunu tac olarak kullanıcam muhakkak) Işıl Dirican adlı yetenek kumkuması, sanat yönetmeni, kuklacı, craft ustası, şahane insan yaptı.

Doğal Yeteneklerimle Bachata Gecesi

2011-10-22T00:53:00.000-07:00

Dün gece Hilalchen'la buluşup iki çift lafın belini kırarken, aa dedi, ben dans kursuna gitmeye başladım, bu gece kursun bachata gecesi var Kalamışta, gel birlikte gidelim. Ben dedim, hayatımda dans etmedim, bilmem etmem, bir kenarda oturur keko gibi milleti seyrederim sana bakarım artık, iki biramı içip eve dönerim. Başıma geleceklerden habersiz, hayatımda ilk kez bir bachata gecesine doğru yol alıyordum.
Biz gittik, ben en köşeye oturdum, nasıl olsa izleyeceğim sadece diye. Spor ayakkablılar çıkarıldı, topuklular giyildi, kazaklar çıkarıldı, askılılar giyildi, şortlar, havalarda uçuşan etekler derken pist de yavaştan dolmaya başladı zaten ve başlıyorlar. Vay arkadaş ! Bachata bu muymuş, dans dersi almış olmasam da neyin ne olduğunu bilirim ama bu bachata, tangoya, valse benzemezmiş, ultimate yakınlık ile icra edilen bir dans kolumuzmuş. Hani üniversitede dans kursuna gitmek isteyen kızlar olurdu ve onlara izin vermeyen öküz sevgilileri olurdu ya blog, hah, işte o öküz sevgili öküz değilmiş aslında, kendisine hak verdim bir an. Benim sevgilim böyle bir dans etse bir kadınla hangisini önce yolmaya başlasam diye düşünürken bir yandan kendi tırnaklarımı yolarım. Müthiş güzel, belli ki dansçılar için de çok keyifli, ama bir o kadar da seksi bir dans. Kadın bacağını erkeğin bacaklarının arasına sokuyor :s Önsevişmeyle dans arasında gidip geliyorlar!
Ben de yerimde kurum kurum kurulmuş aa hiç bana göre birşey değil, ben bir kere utanırım, herkesin önünde zaten dans edemem, tanımadığım birisiyle bu kadar yakın hiç dans edemem, ya nasıl yapıyorlar, oha harekete bak kızın, bunu hiç yapamam, hayret mayret diye söylenirken 5 dakika sonra başıma geleceklerden nasıl da haberim yoktu, ve adi kader yine nasıl da laflarımı bana yedirecekti..
Zaten teklifsiz herkes eşini değiştiriyor, arada oturan olursa soluklanmak için, birazdan gene birileri onları da dansa kaldırıyor. Bir çocuk geldi karşıma, elini uzattı, dans etmek istiyor. Ben de güldüm ahah yok ben kurstan değilim, öğrenci değilim diyorum. Anlamadı herhalde hala elini uzatıyor. Ben dans etmiyorum, dışarıdan geldim diye bağırıyorum biraz daha. Müzik o kadar mı yüksek, çocuk laftan mı anlamıyor, ayağa kalkıp endişeyle ben dans etmesini bilmiyorum, yok, bilmiyorum ben yapamam diye can havliyle bağırıyorum. Çocuk, olsun sen gel dedi. Bu kadar.
Ya Hilalchen ne diyor bu? Hilalchen da git git deyince zaten iki adım ötemde olan piste doğru bir geçtim. Çocuk geçti karşıma, ben hala derdimi anlatmak isteyen iyi niyetli bir izleyiciyim. Ben dans etmesini bilmiyorum. Hayatımda dans etmedim. Tamam, bakarız şimdi deyip ellerimi tuttu. Çekti beni pistin ortasına. Adın ne dedi. Sena dedim. Hadi artık oturayım ben, adımı da söyledim, artık yerime geçeyim ben. Elini veren kolunu kaptırıyor arkadaş!! Bırakmadı. Bak Senacım dedi ve anlatmaya başladı. Önce adımları gösterdi. Yavaş yavaş, küçük küçük, yapıyoruz peki, sorun yok. Sonra bir iki hareket daha gösterdi. Pekiala, o kadar da zor değilmiş. Tabiiki farkındayım yanımızdaki çiftler çılgınlar gibi dans ederken biz ilkokul müsameresi çocukları gibi görünüyoruz muhtemelen ama bu kadarcık yaptım, oldu, ben artık oturayım. Yok.
Sürekli ayaklarımıza bakıyorum, bana bak diyor, yere bakma. Ollldu! Ben araba kullanırken bile neredeyse koltuktan kalkıp cama yapışacağım, görmem lazım benim! Kontrol insanıyım ben. Uçakta bile pilotun yanına gidip herşey yolunda mı kaptan bey? diye sormak isteyen bir insanım ben. Ayaklarım birbirine dolanacak ve ben onlara bakmayacağım.
Sen misin kafasını yerden kaldırmayan, çocuk artık bir anda nasıl bir gaza geldiyse deminki bacaklarla ilgili anlattığım pozisyonda buluverdim kendimi. Ulan ben sevgilime bu kadar sarılmadım la noliy?!! Daha elimi kolumu nereye koyacağım derken suratımızda flaşlar da patladı mı. Ohh. Çocuk beni sürüklüyo adeta ve sürekli ayaklarına basıyorum ve sürekli özür diliyorum. Bas hiç önemli değil diyo ama, ben rahatsızım. Terledim, tanımadığım birine bu kadar yakın olmaktan dolayı rahatsızım ve eminimki iğrenç görünüyorum. Yani o müthiş kızların yanında çocuk kollarının arasında bir odun tutuyormuş gibi hissediyordur muhtemelen. Benim tüm bu ruh halim karşısında çocuktan gelen soru: İlk defa dans ettiğine emin misin? Nası yani? Eminim ve bir daha da hiç dans etmeyeceğime eminim, ben bir otursam ah bir oturabilsem. Ama daha çilem bitmemiş. Şimdi seni döndürücem diyor. N-N-ney? Hayır sakın derken, huaaa, şöyle söyliyim blog, Hilalchen bir hostes ve o bile bu kadar uçmamıştır. Havalandım gidiyorum artık ben de koyverdim, üç günlük dünya, boşver sena diyorum kendi kendime bir ermişlik çöktü üzerime. Çocuk gaz vermeye devam ediyor: Çok iyisin! Harikasın! Madem iyiyim ben artık oturuyim. Yok. Bu sefer, tutuyor beni ve dünya-ay misali, kendi etrafında döndürüyor, ben çığlıklar eşliğinde gözlerimi kapatmış ve çocuğa sımsıkı sarılmış durumdayım çünkü lunaparktaki aletlerde korkunca yaptığım şey bu. Üstelik galiba bu halim hoşuna gidiyor, gülüyor, bir kez daha döndürüyor ve bir kez daha..
Sanırım durumu özetlemişimdir. Yaklaşık 3 dakika, bana göre ise 30 yıl kadar dans ediyoruz. Ve çocuk dansın sonunda beni övgülerle bırakıyor. Anladım diyorum kendi kendime, kursun hocalarından biri herhalde, öğrenci kazanmaya çalışıyor. Yerime geçerken Hilalchen'ın çığlıkları ve inanamayarak açılmış gözleri. Sena harikaydın! Sen de mi onlardansın? Değil, sadece çok iyi dans etmişim. Dans, bachata, doğal yetenek ve ben. Bu kelimelerle anlamlı bir cümle bile kuramıyorum. Ama gece boyunca aldığım övgüler kafamı karıştırıyor. Utana sıkıla etrafıma bakınıyorum, başka biri daha benimle dans etmek ister mi diye. Kendimi bir kez daha denesem. Bu kez öküz gibi durmayacağım, söz. Kimse çıkmıyor. Bachata benim için bir ilk ve son olarak kalmaya devam ediyor.
Bugün ise doğal yeteneklerimden craftingi sergilemeye Sanat Yönetmeni!nin yanına gidiyorum.
Gördüğün gibi blog, insanın doğal yetenekleriyle olan savaşı, peşini hiç bırakmıyor.

the person you have called shouldn't answer you back

2011-10-20T11:28:00.000-07:00

bugünlerde içimden birilerini arayıp konuşmak geçiyor ama konuşacak kimseyi bulamıyorum.
ya da
bugünlerde sürekli konuşmamam gereken kişileri arayıp konuşmak istiyorum.

Saçmalıklar Çağı

2011-10-16T06:50:00.000-07:00

"... Eğlence dünyasındaysa alışveriş ve seyahat, saf potansiyel faaliyetleri olmaları, tümüyle olasılık ve vaatle dolulukları yüzünden kendi içlerinde amaca dönüşmüşlerdir. Alışveriş, bünyesinde pek çok potansiyel biçimi barındırır. Macera sarhoşluğu, arayış gizemi, kumar tehlikesi, yaratıcı çalışmanın getirdiği beklenmedik şeyler bulma şansı, dinsel inançta aşkınlık ve ön-sevişmenin şehveti, hepsi alışverişte mevcuttur. Herkesin alışveirş sevmesine şaşmamak gerek. Üstelik potansiyel heyecanı satın alma eyleminin sonrasına da uzatılabilir.
Birkaç yıl önce, Nick Bailey adlı on yedi yaşındaki bir delikanlı yeni aldığı Wii oyun sistemine öyle aşk duymuştu ki ambalajını açışını filme çekti ve yaşamı baştan aşağı değiştiren bu tür deneyimlerde yapılması gerektiği gibi, filmi YouTube'a yükledi. Ama kim bir ergenin yeni aldığı zımbırtısının paketini açışını seyretmek isterdi ki? Daha ilk haftasında 71.000 kişi söz konusu filmi izledi. Çok geçmeden sadece paket açma heyecanına adanmış bir çok web sitesi kuruldu. Ve böylece esas malın iki adım ilerisinde yepyeni bir alışveriş deneyimi ortaya çıktı.
Burada bahsettiğim vaka, alışveriş zevkinin malın gerçekliği ve kullanılırlığından kopuş eğilimine dair aşırı uç bir örnekti. Alışveriş artık arzu tatmininden çok arzunun kendi heyecanıyla ilgili ve bu heyecanın sürekli yenilenmesi gerekiyor. Alışverişin verdiği tatmin gittikçe azalıyor. Potansiyel daima sınırsız, ama alınan, seçilen şey daima sınırlıdır. Potansiyel bağımlısı için her orgazm, bir anti-orgazmdır. Sihirli tılsımın dünyeviliği ortaya çıkar ve aşka gelmiş alışverişçi bildik hüsran kaynağı kendisine geri döner. Müthiş şık giysiler çoğu zaman hiç giyilmez, muazzam zımbırtı hiç kullanılmaz, büyüleyici kitap asla okunmaz ve harika CD hiç çalınmaz...
Benim kişisel dürtüm, gizli ezoterik bilgiler edinme ve coşkuyu gizlice taşıma umuduyla kitap ve CD satın almak. Ama raflarım hiç çalmadığım CD'lerle dolu (hiçbiri ambalajında değil çünkü naylonu yırtmak, potansiyelin, önsevişmenin bir parçası). Ayrıca bir kereden fazla çalmadığım bir sürü CD var. Müzik hoparlörlerden yayılmaya başladığı anda CD büyülü haresini yitiriyor ve diğer CDlerden birine dönüşüyor. Kitaplarsa daha ucuz ve okumaları daha uzun olduğundan, elimdeki okunmamış kitap sayısı gittikçe artıyor. Yani kitap potansiyel pırıltısını altı hafta kadar koruyor ve ardından olası bir gizli irfan taşıyıcısından, bir külfete, bir serzenişe, bir utanç ve sıkıntı kaynağına dönüşüyor.
Gereksiz alışverişe getirilen çözümlerden biri, Koleksiyon diyerek meşrulaştırmaktır. Haliyle her türden koleksiyon hiç şaşırtmadan artış göstermektedir. Saplantılı CD ve kitap alıcısı için daha iyisi bile mümkündür: Bu şeyleri satın almak alışveriş değil "bir kütüphane oluşturmaktır".

Yazan: Michael Foley
Çeviren: Sadece çevirmen olarak kalmasını istediğimiz Algan Sezgintüredi
Beğeniyle okuyan ve tavsiye eden: Bendeniz

p.s. copy paste değil alın teri

2011-10-13T10:07:00.001-07:00

-Bora da geliyor mu?
+ Ne Borası be salak mısın, bizimkilerle gidicez diyoruz işte
-Haa, tamam ben zaten.. öylesine..

örneğinde olduğu gibi gitgide küçülen cümleler olur ya blog, onlardan şu sıralar çok kuruyorum galiba.

Bir Zamanlar Anadolu'da

2011-10-12T11:23:00.000-07:00

Evet, sonunda izledim. Filme Kadıköy Atlantiste gittik, gittiğimize bin pişman kaldık. Berbat bir kopyaydı. İçeride bir kedi ordusu olsa bir film bu kadar çizilemez arkadaş. Yanık izleri, lekeler. Renk değişip duruyor. Sesler boğuk boğuk zaten muhabbetlerin yarısını ben anlamadım. Anlayabildiğim muhabbet de eşşek.çi muhabbetiymiş. Bu ne demek be derken ve arkadaşım da kahkaha atmamak için kendini tutup bana ne olduğunu anlatırken ve ben olayı bambaşka birşey anlayıp birden ne olduğunu anladığımda verdiğim tepkilerle salonu inletirken zaten sahne de bitiverdi.
Nuri Bilge Ceylan'ın filmleri genel olarak benim sinema tarzımla uyuşmaz ama yine de bir şekilde severim. Sanki sönük bir tabak yemek gibidir ama başından kalktığında iyi doymuşsundur.
Genel olarak filmlerinin sevmediğim özellikleri bu filmde de mevcuttu zaten. Evde tek başına izlesen çabuk çabuk ileri saracağın bölümleri sırf sinemadasın diye izlemek zorunda kalmakla öyle bir sahne çekmek ki bayıla bayıla bakmak, gözlerin bayram etmesi arasında insanı ikilemde bırakır. Uzun planlar, üstü kapalı olaylar, garip detaylar. Bir de filmleri pat diye bitirmeyi çok seviyor bu adam, bir anda nooldu ya ekran niye karardı diyorsunuz, en beklenmedik anda credits akıyor. Vay arkadaş, böyle mi bitecekti derken, amacı zaten bunu dedirtmek sanırım.
Şu doktorun yüz kabartmasıyla karşılaştığı sahnede gözüme çok batan birşey oldu. Karanlıkta adam neyin önünde olduğunu göremiyor, peki, seyirci bunu zaten gördü, yani gören gördü, görmeyen de şimşekle gördü. Oraya detay koyması, bana çok basit geldi mesela. Keşke o plandan hiç çıkmasaymış dedim. Bir yerde de savcıdan doktora bir mezopan yaptı, ağacı araya alıp, o da hoşuma gitti.
Kadınlara bakış açısı ezelden belli zaten, değinmeye gerek yok.
Sürekli bir koku leitmotivi keşfetti arkadaşım. Önce yoğurt koktu, sonra ölüler koktu, sonra kuzu eti koktu.
Şu var, bu film herhalde adamın en bol diyaloglu filmi, bir Cohen kardeşler kara mizahı seziliyor. Absürdlükten beslenen bir trajikomiklik var. Bunlar filmi gerçekten tadından yenmez kılmış, otopsi yapan abi acaba fazla mı karikatürize olmuş, Mustafa Erdoğan ise döktürmüş.
Son olarak keşke filmin adı başka birşey olsaymış. Pek çok kişi, filmin Anadolu'yu tanıttığını felan düşünüyor. Ha tanıtmıyor mu dersen blog, o da doğru. Evet filmi beğendim ama yine de pek derinden etkilemedi beni. Bütün suçu filme atmıyorum yine de.

BEN

2011-10-10T10:59:00.000-07:00

Doğdum.Sena oldum. Senoş oldum. Pasin oldum. Senacık oldum. Senacımoldum. Haşimo oldum. Senaaaaaaaaa oldum. Senachen oldum. Senamoldum. Senağ oldum. Frau Pasin oldum. Sena Hanım oldum.
Ama bana sorarsan;

Benhep Senayım.

Ne olursam olayım. Hep Sena kalacağım.

Doğumgünümkutlu olsun

biliyorsun, sana iyi haberlerle gelmeyi ben de çok istiyorum

2011-10-04T11:08:00.000-07:00

filli çikolatam

hediye küpelerim

bilim kitaplarım

uzuuuun bir aradan sonra aldığım ilk çiçek

i'm okay

2011-09-13T09:51:00.000-07:00

Black Books

2011-09-11T10:55:00.000-07:00

Öyle böyle değil. Her bölümü için aralıklarla gülme molaları verilir. Azdır ama özdür. Hayranlık vericidir. İnsanda şarap içmek için karşı konulamaz bir istek uyandırır. Black Books candır.

2011-09-10T01:30:00.000-07:00

Bugün sabah hazır annemler de evde yok, kahvaltı ederken açtım nickelodeonu, bi yandan çizgifilm izliyorum bi yandan kahvaltı ediyorum. Çünkü onlar olunca şu gerizekalı "Burası Haftasonu" programını izlemek zorunda kalıyoruz. Sunucusu olan ve herşeye "çok keyifli" diyen yapmacık kadın; haftasonu bir mevki değil bir zaman dilimidir! Ayrıca senden nefret ediyorum ve çizgifilm zamanımı çalıyorsun!
Herneyse, Çiftlik Hayvanlarını çok sevdiğimi bilirsin blog, izlediğim bölümde, bütün çiftlik bir haber kanalında çalışıyor, işte çekim yapıyorlar, canlı yayın bişiler. Bir an durdum, ne çizgifilmi izleyebildim ne yemek yiyebildim. Televizyonda çalışmayı o kadar özlemiştim ki. Uff, resmen böyle ayrıldığım sevgilimi özler gibi, yüreğimin en dibinden, çok derinlerden gelen bi özlemdi. Ve resmen çizgifilm yaratıklarının işlerini kıskanıyordum.
Blog, benim yerim orasıydı. Sabah kalkıp işe giderken, çoğu insanın aksine, sevdiğim bir işi yapmaya gidiyordum ben, gecelerken de, stres altında çalışırken de, ben işimi çok ama çok seviyordum be blog.
Ben oraya aittim. Bundan çok emindim.
Nasıl sonum böyle oldu hiç anlamıyorum.
Pazartesi sabahı kalkıp hayatından nefret eden milyonlarca insandan biri mi olacağım şimdi?

2011-09-09T14:04:00.000-07:00

2011-09-06T10:32:00.000-07:00

bişey diycem blog, seni çok seviyorum.iyi ki seni açmışım, şu hayatta yaptığım en iyi şeylerden biriymiş bu, iyi ki varsın canım blogum benim

first day at job

2011-09-05T08:16:00.000-07:00

first day is the worst day...

angry cookies

2011-09-02T01:53:00.000-07:00

önce normal, basit bir kurabiye yaptım, ben kabartma tozu da koymuştum, koymasam daha iyi olurmuş tabii, sonra küçük bir su bardağının altıyla yuvarlaklar kestim.

ardından 1 paket hazır çikolata sosu yaptım ve kurabiyelerin üzerine sürdüm.

tam olarak ne yapcağımı bilmediğimden bu ıvır zıvırları marketten aldım.

ama sadece bu renkli şekerlemelerle bonibon kullandım.

bonibonları renklerine göre eşleştirdim.

şekerlemelerle üzerlerine şekiller çizdim.

gelelim diş şeklindeki jelibonlarımıza ^x^

çikolata soslu masum kurabiyelerimiz, başlarına geleceklerden habersiz, ama gözleri ve dişleri yerleştirince..

sinirli kurabiyelerimiz ortaya çıkmaya başladı! x_x

bazı jelibonların tek dişini makasla kestik ki değişiklik olsun eheh

ve biiiir sürü sinirli kurabiyemiz oldu!!! ^x^

çok ama çok sinirliler dostum!!!

bazıları sinirinden ölmüş ! x_x

doğrusu bayram kahvaltısında bayılanlarla tiksinenlerin oranı yarı yarıyaydı. bu bile kurabiyelerin sinirini alamadı...

i know a bitch named Karma

2011-08-26T01:36:00.000-07:00

i don't believe in karma. i don't believe universe is listening you and ready to give you what you if you really want it. that's bullshit.
when you do something bad, you got punished. if you make a bad desicion, there comes the consequences.
but when you value love, and try not to cheat or lie or be honest to everyone, you never got nothing. when you open the way for others, no other ways are opening for you. and even if you want something really soo bad, it never happens to you.
so, lets cut the crap.
there is no karma.
there is no reward.
still we have to be nice and try to make good choices..
life sucks

i would rather be there

2011-08-24T05:34:00.000-07:00

in your arms...

The Lost Room

2011-08-23T23:45:00.000-07:00

izleyip beğenmeyen tek kişi olarak dizi tarihindeki yerimi alayım.

stupid

2011-08-22T13:41:00.000-07:00

HANNA

2011-08-22T05:08:00.000-07:00

"Bak sakın böyle bitme film, hadi açıklamaları yap artık, sakın böyle bitme bak sakın diyorum!! Müziklerin çok güzel, çekimlerin ayrı güzel, mekanlar felan gayet iyi, oyuncular desen müthiş, lütfen bozma bunu, on numara bi film olucaksın bak sakın böyle bitme, bitme diyorum sana!"

- i just missed your heart -

olmamış bu film, izlemeyin!

De Niro'nun Oyunu

2011-08-20T13:17:00.000-07:00

Kesinlikle vurucu ve etkileyici bir kitap.
Savaşa ve ona dair herşeye bu kadar yakın olduğumuz bu günlerde herkesin okumasını istediğim bir kitap. Dili çok rahat, akıcı. Rahatça okunan sürükleyici bir kitap.
Konusu ise, sonunda biraz yuhannes dedirtse bile hepsinin belki de daha korkunçlarının yaşandığına emin oluyoruz.
Ne bir duygu sömürüsü, ne artarda yaşanamayacak, inanılmayacak kadar büyük olaylar zorlama felaketler.
Eski, tozlu, beton bir duvar gibi bu kitap. Orada öylece duruyor.
Okurken de insanın genzini yoğun bir toz bulutu yakıyor.

modern family

2011-08-20T09:12:00.000-07:00

ay canlarım benim ^x^
hepinizi ayrı ayrı seviyorum

evet,
2 sezonu bitirdim
3. sezon eylülde başlıycakmış
hastasıyım

Anchorman

2011-08-20T06:37:00.000-07:00

Benim televizyonlarda geçen filmlere özel ilgi duymam yüzünden yine de fena değil diyeceğim, diğerleri içinse belki pek ilgi çekici olmayacak, tv filmi gibi b sınıfı ama iyi bir komedi filmi.

*
boys will be boys and never gonna grow up diyebiliriz özetle.

*

ayrıca habeler bittikten sonra, spikerlerin mikrofonlarını çıkartırken felan, kendi aralarında konuştuğunu görürüz di mi hep. ne konuştukları hakkında güzel bir bölümü var.

bazı geceler sadece

2011-08-17T16:12:00.000-07:00

jazz&blues

Maymunlar Cehennemi Başlangıç ya da Örneklerle Açıklamalı Halk Devrimi

2011-08-17T01:09:00.000-07:00

M. demişti ki, çılgın bilimadamlarınca insanlığın yararı için hayvanlar üzerinde yapılan deneylerin kötüye gitmesi ve ortaya çıkan yaratıkların dünyayı ele geçirmesi konulu filmlerden bıktım artık.
İşte bir yenilik, dünyayı ele geçirmiyorlar, sadece özgürlüklerini istiyorlar, ormanlarına geri dönmek istiyorlar, end of the story (değil tabii ki ama yine de yani)
Ben beğenerek izlediğim bu filmde ne mi gördüm?

Örnekli, Konu Anlatımlı, Ayrıntılı Açıklamalı Halk Devrimi Planlaması;
1- Farkına var; şimdiye kadar bir şekilde mutlu mesut geçirdiğin günlerin olmuş olabilir ama aslında sen ve tüm toplumun ne alemde, bu rüyadan bir uyan, gerçekliğin sert duvarına çarp, olan bitenin farkına var
2- Güçlerinizi Birleştirin; yalnızken ya da birbirinizle didişirken bir yere varamayacağınızı anlayıp birlik olun
3- Eğitim Alın; aptal olmayın (bunu bir kutu gazla halledemiyoruz ne yazık ki, saygın hocalar, iyi okullar, kitapların başında geçirilecek geceler)
4- İletişimin Önemini Anlayın, aynı dilden konuşmak, anlaşabilmek, karşındakini dinleyebilmek, ne dediğini anlayabilmek, trollere geçit vermemek
5- Bir Planınız Olsun; e yani..
6- Gereksiz Şiddetten Kaçının; güç ve fırsat elinize geçince, o korkunç dediğiniz insanlara dönüşmemelisiniz hemen değil mi?
7- Daha Cazip Görünen Teklifler İçin Grubunuzu Satmayın; net
8- İstediklerinizi Alınca Açgözlülük Yapmayın; Aabi madem ha deyince ormanı ele geçirdik, şehri niye almıyoruz, demeyin, amacınıza sadık kalın, başedemeyeceğiniz savaşlara girmeyin.

Yeni devriminiz hayırlı uğurlu olsun, güle güle kullanın. Filme de fırsatınız olursa gidin.

hoşbulduk

2011-08-10T07:13:00.000-07:00

spotlar çevrilmiş, tüm ışıklar üzerimde,
-Evet, Sena, bize biraz kendinden bahseder misin?
sahnede tek başımayım
-Heyecanlanmana gerek yok, bu bir mülakat değil artık, sohbet ediyoruz
seyirciler soluklarını tutmuş bekliyorlar
-Ben de senin burada başarılı ve mutlu olacağına inanıyorum
trampetler çalmaya başlar
- Aramıza hoşgeldin

Müthiş Dahiden Hazin Bir Eser

2011-08-08T12:54:00.000-07:00

Müthiş Dahiden Hazin Bir Eser benim tatil kitabımdı. Tabiri caizse tuğla kalınlığındaki bu kitap 3-4 günde bitiverdi ki şu an hakkında gerçekten çoook fazla şey hatırlamıyorum. Yani beni derinden sarsmadı, ama etkiledi.
Öncelikle, yazarın, yani Dave Eggers'ın takip edilesi işler çıkardığı ortada. O bir filozof, düşünür, solgun yanaklı bir romantik, ateşli bir politik felan değil. O bizden biri. Kesinlikle bizden biri. Bizi anlatıyor, bizim gibi anlatıyor. Hafif dili, karmakarışık kafası, değişken fikirleri, tembelliği, yalandan isyanları, okuyanı bile utandıran utançverici anıları ile x kuşağı denilen gruba dahil bir zavallı.
Erken yaşta ailesini kaybeden ve küçük kardeşine bakmak zorunda kalan, Amerikada yaşadığı için yatıp kalkıp şükretmesi gereken, bir şekilde yolunu bulmasına ve evsiz, junkie felan olmamasına şaşırdığım bir zavallı.
Aynı zamanda o bir idol.
Herkesin olduğundan daha farklı ve daha iyi birşeymiş gibi davranmaya çalıştığı günlerde tam da ne olduysa o olan, olduğu şeyi ve düşündüklerini (örn. bütün çocuklar en az bir kere ailelerinin ölmelerini istemişlerdir, tüm o ilgiyi üzerinizde hissetmek, özgürlük v.s. düşünsenize, fena olmazdı gibisinden cümleler kurabilecek) bir süzgeçten bile geçirmeden yazabilecek, bu kadar cesur ve umursamaz, kendi hayatını, kimseyi takmadan özgürce ve gerçek anlamda yaşayan bir idol.
Gençliğin, sorumsuzluğun, aptallığın, zekanın, enerjinin, pineklemenin, korkunun, hayal gücünün birleşiminden oluşmuş yanlış hatırlamıyorsam 21 yaşında bir erkek.
Onu okurken bazen o kadar çok sizi anlatıyor ki bu insanı rahatsız edip utandırabiliyor.
Komik değil trajikomik gibi.
Yine de kitap bittiğinde ne büyük bir iz ne derin bir yara, ne sizi etkisi altına alan bir düşünce, sadece bir yaşam tarzı var gibi, o da zaten anca Amerikada olur gibi.
Yani kimse (ve özellikle de bana Frankfurtta fuara giriş kartı veren beyefendi) alınmasın ama Amerikalıların ne kadar sığ ve aptal olduklarının başlı başına bir kanıtı bu kitap. Yani, biz de aptal oluyoruz, ama 18-19 yaşına kadar, en fazla 22. Ve bu süper insanlar olduğumuz için de değil, hayat şartlarımız yüzünden. (Bana fuar kartını veren kişi de, eminim beni duyabilse, söylediklerimi anlardı)
Ha bir de Dave Eggers için, zeki dedik, yaratıcı dedik, ama yeni Salinger felan diyenler olmuş, onları şöyle yan odaya alayım, elime de meşe odunumu alayım.
Anladınız siz beni.

Zorba

2011-08-07T12:54:00.000-07:00

"Hiçbir şey ummuyorum, hiçbir şeyden korkmuyorum, özgürüm"
Hayatın kendisi gibi Zorba, en yaşanılacak hali gibi, iyi ve kötünün muhteşem karışımı gibi, tam bir insan gibi, ilk insanlardan uzay çağına kadar gelen tüm zayıflıklar, kusurlar, güzellikler ve korkular gibi, çok basit, hayat dolu, dediğim gibi hayatın kendisi.
Şehirden uzak, gece yıldızları görebileceğiniz biryerde okuyabilseniz bir de, mümkün olsa da Egede..
O kadarı çok şey istemek olur belki.
Altları çizilecek yeniden dönüp dönüp okunacak, kafaya dank edecek milyonlarca satırın arasında, sadece, kadınlar hakkında yazılanlar biraz acıtıcı bulunmuş ve zamanla illallah dedirtmiş ve hatta ulan başınıza düşsün Giritin bütün karıları be! şeklinde söylenmelere sebep olmuştur.
Bubulinaya ise, uff, boğazda birşeyler düğümlenmiştir.

bad desicion

2011-08-02T12:53:00.000-07:00

hayatımızda en az bir kere iyi bir karar vermemiz gerekir, yatağın altında yatmamak dileğiyle, iyi kararlarla gelilcem blog...

for your information

2011-07-29T07:41:00.000-07:00

I HATE COUPLES, I HATE WEDDINGS, I HATE BABIES AND I SWEAR TO GOD IF I SEE ONE MORE PHOTO, FACEBOOK ALBUM OR WEDDING INVITATION I AM GOING TO PUKE !

oh

2011-07-24T13:48:00.000-07:00

Bekleme Odası

2011-07-21T02:50:00.000-07:00

Bütün hayatım bekleme odasında geçiyor sanki

öpüyorum

2011-07-16T14:31:00.000-07:00

Boynumdaki kırışıklıklar yaşımı ele veriyor.
Alnımdaki çizgiler elimi cebime sokuyor.
Kulağımdaki kıllar gününü gün ediyor.
Yine de hayat yaşamaya değer,
Yaşamak hayata değdirir...
Yalnızlık Allah'a mahçuptur...
Orda bir köy var uzakta
Burda bir köy var yakında
Dolapta makarna var ısıtıp yersin,
Masada ayran var sırıtıp içersin.
Tavuk, balık, kelle
Bunlar yenir elle
Bir gün belki ben de
Kavuşurum senle...
Kendine çok iyi bakıyosun,
Öpüyosun

Yiğit Özgür

never mind

2011-07-15T03:40:00.000-07:00

Fringe 3 sezon tekmili birden

2011-07-13T04:56:00.001-07:00

-kendinden spoilerlı-

Fringe, "ne izlesem yaa, güzel bişi izlesem ama ne" kararsızlıklarımda Ceren'in önerdiği bir diziydi. Normalde sevdiğim diziyi 1 günde 1 sezon eritirim acımam. Hele de heyecanlıysa (ki genelde öyledir) bırakamam. Ama açık konuşalım Fringe için bu böyle olmadı. Bir bölüm dolu geldiyse iki bölüm boştu. Sorun çözme metodları ilginçlikten komikliğe doğru yol almıştı, kafasına iki tel bağlayıp 3 tane asprin yutan öbür boyuıtlara geçiyordu daha niceleri. Ama beğendiğim, bir sonraki bölümü de izleyeyim öyle bırakayım (ki uzun dizi izlemekten de hoşlanmıyorum pek, ona rağmen) dediğim de çok oldu. Amerikan korku klişeleri, haunted houselardan yer altında gezinen yaratıklara, bana göre oldukça basit ve sıkıcı kaçtı.
Senaryoyu toparlayamadılar, bi takım olaylar çıkartıp, bi yerlere zarf atıp vazgeçtiler felan, bunları anlamadım da sanmayın . ( İlk bölümlerde Peter'ın yanına bi kız geliyodu, kötü adamlar peşindeydi felan, sonra nooldysa oldu unutuldu, boşver yeeaa gerçek adamlardansa observer yapalım daha eğlenceli dendi)
Yine de karakterleri ile ayrı ayrı sevdirip kendine bağlayan, iki saydırıp bir vuran bölümleriyle bir şekilde dikkat çeken, farklı jenerikleriyle gönlümü fetheden bir dizi oldu.
Ve fakat bugün itibariyle izlediğim son bölümünden sonra, yine bir şey anlamadım. Peter nasıl hiç olmadı o_O Adamın çocuğu var ya, nası olucak ?Artık bir sonraki sezonda hep beraber göreceğiz nasıl olacağını.

döndüm döndüm

2011-07-12T01:05:00.000-07:00

şimdi ben sana şöyle anlatıyim blogcum;
sabah paşa gönlün ne zaman isterse o zaman uyanıyorsun
kendine bol domatesli salatalıklı ve zeytinyağlı (tabi bunların ve buradaki tüm sebze ve meyvelerin tadlarını sana anlatmam mümkün değil!) bir kahvaltı hazırlıyorsun
üstüne bir şort ve en salaşından askılı bol bişiler geçiriyorsun
parmak arası terliklerini giyiyorsun
cebine de lazım olur diye bozuk para atıyorsun
taş sokaklarda taş evlerin aralarından yürüyüp kedi seviyorsun
bir yerde oturup miskin miskin limonata içiyorsun
gece gündün fark etmez, yollar, sokaklar, ıssız sahiller, her yer senin
hayat böyle geçiyor
bak dikkatini çekerim
korna sesi yok
trafik yok
bunaltıcı bi sıcak yok
kalabalık yok
onun yerine tertemiz bi deniz var
yüzmek yüzzmek yüzmek var
mis gibi bir hava ve hafif bir esinti var
yasemin kokuları begonviller çin gülleri var
küçük serçeler var
geceleri gökyüzünde yıldızlar var
sonra buraya geliyorsun...
burada sadece sorunlar var
sıkıntılar var
işsizlik var
Mustafanın Edirneye gitmesi
bunaltıcı ağır ve kirli bir hava
moral bozmıycaz diyorsun, duyduğun iki satırın etkisiyle evrene yalvarmaya başlıyorsun, hadi şöyle olsun böyle olsun.
evren seni pek tınlamıyor, bunu da açık açık gösteriyor
evrene karşı yumuşak başlılığın işe yaramadığını görüyorum böylece
ver ulan istediğimi ! şeklinde emirlere yönelimim başladı.
(evet evrene sinirlenip "move your ass bitch!" diye çemkirdim, artık başıma ne işler gelir bilemem)

ah hayat!
çok güzel yerlerde çok farklı şekillerde yaşandın
ama burda yaşanmıyorsun, onu bil de

Sweet Holiday

2011-06-30T04:54:00.000-07:00

1 haftalık Datça tatilim başlıyor, kimi zaman çalışacağım, kimi zaman yanımdakilere gıcık olacağım, ama herşeyden önemli ve güzel olan şey şu ki; tatilde olacağım ^x^

beni özleyin anacım
baaayyy

if i don't come with you to pakistan, bro, islam is finished

2011-06-27T11:22:00.001-07:00

i am the mujahideen
and i'm making a scene
now you's gonna feel
what the boom boom means
it's like 2pac said ;
'when i die, i am not dead'
we are the martyrs
you're just smashed tomatoes

yo adamım yo, yo !

2011-06-26T08:31:00.000-07:00

Dün akşam üzeri M.'ye gittim, biraz hoşbeş yemek v.s. den sonra itina ile eye linerımı sürüp ekşifeste doğru yola koyulduk. Park Ormana nasıl gidiliyodu la, soruları eşliğinde yola koyulduk, ben her zamanki gibi bilmediğim yerlerde yolumu bulma konusunda kendime çok güveniyordum, yıllar önce bir arkadaşımın verdiği bir tavsiyeye uyacaktım. Zaten gençlik(!) akın akın kompela şeklinde mekana akmasın mı... Gittik biz de, iki bira alıp bi yere oturduk, sonra biraz dolaşalım dedik, enem! Fotoğraf makinem yok! YOK! Deli oldum, moral yerlerde, yüzüm düştü, hayır öyle de dandik bişi ki, M. diyo, yenisini alırsın. Ama niye sahip çıkamadım salak gibi. Sıkıntı o. Gittik güvenliğe, böyle böyle. Güvenlikler dünyanın ennn anlayışlı, iyimser ve tatlı insanları çıkmasın mı? Verin numaranızı dediler. Bulunur o fotoğraf makinesi. Bende iyimserliğin i si yok. Bi 10 dakka sonra telefon çalmasın mı? Sena hanım, makineniz burda. Ay gelip alayım,dedim; bir arkadaşı gönderdim yanınıza, getirecek, dedi. Sevinçten M. nin boynuna atlayıp iki tur dönmece. Sonra madem fotoğraf makinemize kavuştuk neden fotoğraf çekmiyoruz temalı bir mini gezi. Elimize ha bire tutuşturulan cipsler. Biraz etrafı kesmek derken A. ile karşılaşmayayım mı? Arkadaşları geldi felan ayak üstü iki dakka sohbet. Onları da yolladıktan sonra M.F.Ö yakar gönlümü sahneye çıktı. İlk önce M. yağmur mu yağıyo dedi. Sonra benim burnuma bir damla düştü. Derken artık ciddi ciddi sağnak bırakmaya başladı. Ama bizim dünya umrumuzda değil misali, dans edip, zıplayıp ve sesimizin kısılmasını bile göze alıp ELEEE GÜNEE KARŞIIIII YAPAYALNIIIIIIZZZ BÖYLE DE OLMAAAAAĞAAZKİ şeklinde yırtınırcasına şarkı söylerkene, yağmurun gitgide şiddetlenmesi. M. nin tişörtünün suyunu sıkmamız. Benim saçlarımın nem ve yağmurla kabarıp merinos koyununa dönmesi. Yine de keyiflerin gıcır olması. MFÖ nün coşturdukça coşturması. Özkan'ın deli olduğunu düşünmemiz ve daha da bi sevmemiz. Yarabbiieeemm! diye havalra bağırırken, yağmurun hafiflemesi. Son metroya yetişelim telaşı ile konserden çıkıp, kalabalık bir güruh ile metroya dalmamız. Metroda uyuyan adamın içeri giren gürültücü kalabalıktan ürkmesi. M.'nin buna kopması. İlerde bi yerde çocukların Serkan is my girl'ü söylemeye başlamaları. Yavaştan bizim de eşlik etmemiz. Ve etrafımızdaki herkesin bi şekilde Serkan is my girl'ü söylemesi. Sonunda metrodan inmemiz. Bomboş yollarda Serkan is my girl şarkısı için özel olarak hazırladığımız dansı yapmamız. Eve giderken bakkala gidip bişiler almamız. Eve varınca sabahtan kalan makarnayı yoğurtlayıp yememiz. Benim feci yorgun ve uykulu olmam. Bir iki muhabbet edip fotoğraflara bakmamız. Ardından İstiklal marşı ve kapanış.
Ertesi sabah dükkanı erken açış. M.nin pireleri uçuşurken bi güzellik yapıp kahvaltı hazırlayış. Biber kızartış. Kahvaltıda Madagaskar Penguenlerini izleyiş. Sürüne sürüne eve dönüş. Evde bir film izleyeyim diye Sympathy for Lady Vengeance filmini açmak, filmin İspanyolca dublajlı çıkması! ve altyazısının İngilizce olması! Ev halkı tarafından 9 kere bölünen filmi, nihayet bitirebilmek. Şaftın kayması. Ve fakat filmin muazzam sahnelerinin insanı büyülemesi. Bütün akşam kitap okumaya karar veriş. Balkonu ve karpuzu şimdiden hazırlayış !

2011-06-24T13:55:00.000-07:00

kedili teyze mi olsam köpek mi beslesem ikileminde kalanlara, bir fikir verebilir

kaynak: catversushuman adlı şahane site

2011-06-24T01:46:00.000-07:00

2011-06-24T00:43:00.000-07:00

true story

2011-06-22T11:51:00.000-07:00

mutfakta ciciler

2011-06-20T11:47:00.000-07:00

ben yaptım ^x^

class of 2011

2011-06-20T02:13:00.000-07:00

üzerine tıklarsan büyür, korkma

2011-06-17T12:09:00.000-07:00

Artık özel olarak kimseyle buluşma planları yapmıycam. Görüşmem gereken ve istediğim insanlarla da bir şekilde bir yerde karşılaşıyorum zaten. bu da bana yetiyor. planlar programlar... şu gün bununla görüşsem, öbür gün berikine gıtsem, işleri araya sıkıştırmacalar. ne gerek var yahu. lazım olan pat diye çıkıyor karşına.

O çok isteyip, çok özleyip ama bir türlü fırsat bulup da buluşamadığınız kız var ya, s.ktir et onu abicim

2011-06-14T11:27:00.000-07:00

artık hiçbirşeyin beni şaşırtmadığı şu sıkıcı günlerde, uzanıp kitap okuyasım var öylece

i am a good citizen

2011-06-13T09:49:00.000-07:00

Ben vergisini ödeyen bir vatandaşım

Vatandaş iyiydi de çevresi kötüydü.

Yok öyle de değildi. Bazı şeylerin beni üzmesi ve endişelendirmesi demek sadece bana has bir durummuş. Onu görmem iyi oldu. Üstümde bir hafiflik var diyebilirim bile. O iğrenç vıcık vıcık gündemden kurtulduk diye mi bilmiyorum. Belki de herkesin mutlu ve halinden memnun olduğunu görmek bana da iyi gelmiştir. Hayır neden bu kadar rahatladım onu da bilmiyorum. Sanki yarın ilk uçakla gidiyorum burdan. Aynı ben, aynı şehir, aynı trafik, aynı ekonomi, aynı medya...vs...vs...

2011-06-09T11:58:00.000-07:00

and only a hero from the 90s with a bandana could save her !

sanki herkes güzel, herkes iyi, benden başka

2011-06-08T12:48:00.000-07:00

burnunu pijamasının koluna silen bir insandan zaten ne beklersiniz..
herşeyin sebebi de zaten galiba benim normal olmamam.
herşeyin sebebi benim
neyse
ne kadar anlamsız di mi
tek söyleyebileceğim ben korkunç bir insanım sanırım
bencil ve aptal ve korkunç
ve herkese fazla benzemeyen
ve iyi şeyleri hak etmeyen
bütün iyi tatlı ve güzel insanlar benden uzakta mutlu olsunlar.

ölene kadar bunun içinde yaşamak istiyorum.

2011-06-07T07:35:00.000-07:00

sometimes i believe in the ones i even don't hear

velvet pony

2011-06-06T11:41:00.000-07:00

kimse beni mutlu etmeye çalışmazsa ben birilerini mutlu etmeye çalışırım
süpriz olur diye düşünmüştüm
mutlu olan insanlarla birlikte ben de kendimi iyi hissederim

ne hissettiğim kimin umrundaki
?

2011-06-06T11:00:00.000-07:00

bazı şeyleri boşversem çok iyi olabilirdi, bazı şeyler ise, boşverdiğim zaman çok kötüleşti.

sonuçta ben,
dünyanın en (ama enn) güzel rüyasını görmek istiyorum
gecelerdir muhteşem bir rüya görmeyi bekliyorum
sabah uyandığımda
bu harika rüyanın etkisiyle mutluluktan sarhoş olmayı diliyorum
her sabah kalktığımda
bir şey olmuyor
ve hemen boşveriyorum.
taa ki o gece yatana kadar...

An epic of epic epicness.

2011-06-04T13:50:00.000-07:00

Mesela Scott Pilgrim'i izlerken zaten gülüyosun ama, daha da gülmeliyim daha da çok eğlenmeliyim, en çok eğlenmeliyim diye kasıyorsun. Çünkü az eğlenirsen, bu artık sıkıcı ve yaşlı olduğun anlamına gelebilir. :/

X-MEN : First Class

2011-06-04T13:39:00.001-07:00

BU KADAR MI GÜZEL OLUNUR.

(Allahım, ömrüm boyunca hep bi süper gücüm olmasını beklemiştim de sonra bunu çocukça bulup yıllar evvel kendime gülmüştüm ya. Hayalcilikten çıkıp yetişkin olduğum dönemlerdi. Hah. Ben galba hala bekliyorum bişiler. Artık ne olursa. Süpergücün pazarlığını yapcak değilim burda tabii. Öyle işte. Teşekkürler. Sena)

2011-06-02T03:59:00.000-07:00

karaya oturmak

2011-06-01T11:17:00.000-07:00

can't get rid of the feeling

çocuk kitabı illüstratörleri

2011-05-31T07:45:00.000-07:00

Hayatım boyunca sorgusuz sualsiz sevip bağrıma basacağım, en yakın arkadaşım olsun isteyeceğim, merakla işlerini takip edeceğim, aklına birşey geliyor mu diye ara ara yoklayacağım, gamzesi olan insanlarla neredeyse yarışacak hatta birinciliğe oynayan yegane canım ciğerim insan grubu:
çocuk kitabı illüstratörleri!
Seviyorum Sizi
^x^

marşmelov yavşaklığı

2011-05-29T11:34:00.000-07:00

Cuma günü saçıma yaptığım yatırım içimi acıtsa da ve hatta kredi kartını ikiye kırıp İstanbulun iki ayrı yakasına gömme gibi planlar yaptırsa da, artık her zamankinden daha sarışınım. Madem her zamankinden daha sarışınım o zaman M.'ye gideyim. Gittim.M'nin tarağı yok. Haydaaa. E yatırım? Yatırım battı. Şaka lan batar mı kaç paralık yatırım o. Mavi ojeler, Shetoro ve M ile mutluluk hava sahasında sarmaşdolaş mutlu olunur. Ertesi sabah işe 12 de gideceği haberiyle bir de kahvaltı patlatalım. Pat. Artık cumartesi ve sabah kalktığında sol gözünün altında pirinç büyüklüğünde bir kütle var. Anne aranır, kütle tarif edilir. Anne gerçek bir kütle imha uzmanıdır. Acaba kahramanımızın göz altında çıkan bu cisim bir arpacık mıdır? Değildir. Mikrop kapmışdır. Ellerin hep gözündedir! Dikkat etmemişsindir! Anneden yenilen azar kahvaltıya kadar seni tok tutar. M'nin güvenli limanından animatörler toplantısının tekinsiz sularına yelken açılır. 3. Levent'e gidilir. Hayran kalınır. Ajansa gidilir. Hayran kalınır. Çay içilir. Hayran kalınır. Çiş yapılır. Hayran kalnır. Vay arkadaş. Bu kadar mı hayran kalınır. Toplantı akşam biter. Ajanstan çıkılır. Önce Üç Levent'e ardından İç Levent'e gidilir. Ve bu cümlede herhangi bir kelime oyunu yapılmaz. Bütün yollar birbirine itinayla benzetilir ve bir sonraki yalnız gelişte kaybolmak tam anlamıyla garantilenir. Bir kaç villa çok beğenilir. Girişlerindeki kameralara poz verilir. Kapının altından cv atılır. Çeşitli geyiklerle Kanyon'a varılır. Kan-yon. NumNum'a çıkılır. Num Num kalabalıktır. Çok ama çok beklenir. Sinir olmaya başlamışken gelen ızgara sebzeli pizza gönülleri alır. Pizzanın sinirleri yatıştırma, mutluluk hormonları salgılama gibi özellikleri vardır. Özellikle çıtır hamurun yüzde gülümseme kaslarını harekete geçirdiği gözlemlenmiştir. Gözlemeler ise bu işe biraz alınır. Gece eve gelinir. Göz altı kontrol edilir. Makyaaj çılgınlar gibi temizlenir ve göz altına aşırı ilgili ve şefkatli davranılır. Yatağa yatılıp mışıl mışıl uyunur. Pazar sabahı bir hevesle hava güzel mi diye bakarım. Hava güzel mi? Değil. Peki. Beyce Sultan'a kahvaltıya gidelim. Gidiyoruz. Ama bir kahvaltı da hakikatten bu kadar mı kahvaltı olur. Beyce Sultandan sonra arabaya sığamama tehlikesi yaşayan kahramanlarımız eve kadar koşarak gitselerdi belki... ama yok. Eve gel, maillere bak. Bir iki cevap. Hop Caddebostan sahil. Caddebostan sahilin insanı mesut ve bahtiyar eden havası. Kolej reklamları misali çimenlere hücum etmiş gençler. Sotelerde mayo değiştiren apaçiler eşliğinde takılmaca. Magnum Gold denenir. Üzerindeki tüm o anlamsız soru işaretleri ve ünlemlere hak verilir. Çünkü dondurma gerçekten birşeye benzememektedir. Bolca gıda boyası K. ile paylaşılır. Kendisi pantolonuna üç nokta damlatır. Damlalar sularla silinir, geçer. Bazı şeylerin izi bazı şeylerden daha çabuk geçer. K bir daha seni görmek istemediğini söyler. Bu durumda yapılacak bir tek şey vardır. O da hiçbirşey yapmamak. İyi dilekler, öpücükler, aman efendimler. Pek kibar ayrılınır. Otobüs durağında biraz oturma ihtiyacı hissedilir. Sonra oturma ihtiyacı hissedilmez. Hiçbirşey hissedilmez olunca eve doğru yürünür. Yolda birkaç şey düşünülür. Birkaç şeye üzülünür. Eve gelince M arar. M der ki; Üzülme. Bir an bu daha mantıklı gelir. Üzülmem ben de böylece. Üstelik yarın üretim dersi var. Üstelik evde çilek var. Üstelik türk kahvesi içtik ve fincanımda F ve A harfleri çıkmış. Akıl başa devşirilir. Devşirme akıl oldukça iyi çıkar. Yapılacak bir sürü iş olduğunu hatırlatır. Ah şu akıllar yok mu şu akıllar. Hayat, sıcak çikolatanın içindeki marşmelovlar gibi eritir bizi. Ve biz, haftasonları o çikolatadan bir yudum alma umuduyla yaşar gideriz.

2011-05-26T02:03:00.000-07:00

çığlık atmak istiyorum. bir dağa boğazım ağrıyana kadar bağırmak istiyorum. bir uçurumun kenarından aşağıya bakmak istiyorum. bir ağaca çıkmak istiyorum. çimenlerin üzerinde koşmak istiyorum. nefes nefese kalana kadar koşmak istiyorum. kalbim ağzımdan fırlayana kadar koşmak istiyorum. yere uzanmak istiyorum. gözlerimi kapatıp müzik dinlemek istiyorum. kameramla çekim yapmak istiyorum. kahkaha atmak istiyorum. çiçek toplamak istiyorum. sessizce hiçbirşey yapmadan ve düşünmeden birkaç dakika durmak istiyorum.

sosyal medyanın sosyal tişörtü olur

2011-05-24T09:44:00.000-07:00

sizce de bazen, biraz bokunu çıkartmıyor muyuz?

ve fakat mavi saçlar

2011-05-22T09:57:00.000-07:00

ya saçıma böyle birşey yaparsam beni eve almazlar, yapmazsam da hevesimin kursağımda kalmasından ölücem. böyle bir ölüm çeşidi var. zor durumdayım.

everyday is like sunday

2011-05-22T01:45:00.000-07:00

evine gittiğimde her zamanki gibi susamıştım ve her zamanki gibi suları bitmişti. ona okuduğum kitaptaki küçük bir olayı anlattım. oldukça beğendi. ona baktım. bana baktı. yüzüğümü öptü. birlikte birşeylere güldük. darth vader çıkartmalarına bayıldım. birine yakalandık. ben utandım o güldü. eskiden bildiğim şimdi unuttuğum komik birşeyin bir parçasını hatırladı. kahkaha attım. ona sarıldım. bir yere giderse beni yanında götüreceğini söyledi. ona çocukluğumuzda oynadığımız bambam oyununu anlattım. takma isimlerimizi ve her zaman soğuk olan küçük odayı. adımı çok beğendiğini söyledi. birbirimize sarıldık. stüdyo fiyatlarına baktı. anlamadığım bir sürü şey anlattı. sonra daha çok güldük. bana harika olduğumu söyledi. ona gülümsedim.odanın içinde birşeyleri aradım. benden önce gördü ama yerini söylemedi. kalmam için birkaç numara yaptı. mp3 çalarımın pembe kulaklıklarını istemedi. kendini büyücü olarak gördüğü ve telekinetik güçlere sahip olduğu rüyasını anlattı. elimi tuttu. gülümsedik.

Rio'ya bir bilet lütfen

2011-05-20T14:26:00.000-07:00

Renkler, müzik, komedi, romantizm, heyecan hepsi dozunda. Birbirinden sevimli sempatik karakterler. Temposu hiç düşmeyen bir film. En çok da Rio kültür ve turizm bakanlığı tarafından desteklenmişcesine muhteşem Rio görüntüleri ve fotoğraf kareleri kusursuzluğundaki kadrajları, tabii animasyon kalitesini de ekleyince of off.
Rio karnavalını da dünya gözüyle görmek lazım.

insan gibi çocuğum, sakin, bağırmadan

2011-05-20T02:11:00.000-07:00

geçen gün kadıköyde otobüse binicem, bir seçim otobüsü, hangi partiye ait olduğunu bile hatırlamıyorum. içinde oy isteyen kişi, nasıl yırtınıyor: "Sevgili Kadıköylüleeeeer, biz aşkla geliyoruz, şevkle geliyoruuuz. Bu iş yürek işi, sevda işi. Biz bu işe aşık olduk, gönlümüzü verdik." La noliy? Öncelikle artık meydanlarda bağıra çağıra oy toplamaktan, çığırtkanlıktan bir vazgeçseniz?? Hakkaten ama, 2011 yaa... Bu seçim otobüslerini gören insanların içten içe size uyuz olduklarını, toplayacağınız oydan daha fazla antipati kazandığınızı, tıkadığınız trafikteki her aracın size ve yedi ceddinize tek tek saydırdığını kabul etseniz. Biraz daha yaratıcı, biraz daha saygılı, daha insancıl...
Ayrıca bütün Kadıköye evlenme teklifi ediyormuşsun gibi cümleler kurmaya ne gerek var ? Durup bir dinleyince adamın tek söylediği; aşığım, sevda, gönül, yürek??
Annem bu siyasi bir seçim. Görev yaptığın yeri sevmek zorunda bile değilsin. Bu ne romantizm lan! Evlenme teklifi etsen bu kadar ayakları yere basmayan birine hiç bir kız evet demez zaten. İnsan gibi çıkıp, şu şu kaynakları kullanarak, şunlardan bunlardan kısıcam, onu alıp bu tarafa yatırıcam, böyle bir kar sağlıycam, ayrıca şöyle projelerim de var diyceksin. Bu da benim de işime gelirse sana oy vericem. Ne aşkı la?

2011-05-18T12:43:00.000-07:00

metrobüste ayakta duran genç kız kapşonunu gözlerinin üzerine kadar indirmişti. dimdik duruyor ama başını yerden asla kaldırmıyordu. yanına doğru ilerleyen bir amca kendisine yer vermeyen ve gürültüyle konuşan gençlerden şikayet ediyordu. genç kız hiç cevap vermese de amca söylenmeye devam ediyordu:
- ne kalkıp yer veren var. saygı bitmiş efendim. bir de bağıra çağıra konuşmalar. kahkahalar. saygısızlıklar. nasıl genç bunlar, nasıl insan?
metrobüsün tünele girmesiyle güneş ışığından kurtulan kız başını kaldırdı.
- fark etmez, bana göre hepiniz aynı şeysiniz
- öyle mi? neyiz?
kapşonunu geriye çekip kanlı gözlerini yaşlı adamın gözlerine dikti:
- yemek
.
metrobüsteki kimse bir daha gün ışığını göremedi.

2011-05-17T09:45:00.000-07:00

Bugün pazarlama dersine giren, hiç tanımadığım bir kadın bana "çizgi film kahramanlarına benziyorsun" dedi.

mod cloth

2011-05-13T14:36:00.000-07:00

sweet dreams

2011-05-12T05:10:00.000-07:00

i don't belong to: a country/a girls group/ a football team/a religion/a work branch/a home/a city/a man/a trademark/ a circle/an organization/a stereotype/a fan club/ YOU

durum değerlendirme raporu

2011-05-08T03:30:00.000-07:00

ALEM BUYSA, BELKİ DE KRAL GERÇEKTEN BENİM

master of puppets

2011-05-07T12:38:00.000-07:00

bugün neredeyse evden kaçıyordum. aslında kaçtım ama çok uzağa kaçamadım. kuklacım ipleri salıvermedi. iplerimin elverdiği ölçüde özgür olmaya çalışırken dudaklarımdan şu cümleler döküldü : it is not easy being green
yine de 139 people think it is easy to be green
lets not be a drama queen
(lets just be the queen)

ne gelecekse gelsin

2011-05-05T03:24:00.000-07:00

gel sen de kopar bir parça
tozum bile kalmasın
elinde boş bir tabanca
dua et ki patlasın