Wednesday, February 18, 2015

23


Dün whatsapp'tan konuştuğum bir çocuğa önce bu şehirden ne kadar bunaldığımı ve burada yaşamak istemediğimi anlattım. Sonra nerede yaşamak isterdin diye sorunca da, eskiden Rotterdam vs. gibi aklımdaki bi iki yeri söylerdim ama artık nereye gitsem kendimi de götüreceğimi biliyorum diye cevap verdim. Sonra biraz daha İstanbul'dan şikayet ettim. Mutluluk gelecektir dedi. Bu sefer de mutluluk gelmeyecek, hiçbir şey gelmeyecek. Çok istersen sen gidip alırsın o da yolda bin kere düşerek, belki de hiç varamazsın dedim. Çocuk ne dese uyuz ve depresif cevaplar verdim, hayata dair beslediği umutlarını kırmaya çalıştım resmen. Üstelik konuşmayı sevdiğim ilginç biriydi. Neden böyle yapıyorum bilmiyorum. Biraz neşemi geri kazanmalıyım.

No comments: