Saturday, July 05, 2014

yaz akşamları

sakin yaz akşamlarında, kalabalıktan biraz uzak ama müzik ve kahkaha seslerini hala duyabiliyorken, gecenin karanlığı, ışıkları, yıldızlar, cırcır böcekleri, hafif bir esinti, baygın çiçek kokuları, güneşten yanmış tenimde nemlendirici, uzaktan gelen dalga sesleri eşliğinde, kalp artışlarım hızlanıyor, göz bebeklerim büyüyor, içim karıncalanıyor ve kaybettiğim ve uzun zamandır aradığım ve neredeyse varlığını unuttuğum bir şeyi bulacağımı sanıp heyecanlanıyorum.

1 comment:

gültekin said...

biz hala çocukluğumuzun seslerinden, kokularından, dokunuşlarından anıları tutuyoruz bilinçaltımızda... şimdiki çocuklara o yüzden üzülüyorum, ne bir kokudan, ne bir dokunuştan, ne de bir sesten hatıra taşıyamayacaklar büyüdüklerinde...
insan dönüp dönüp çocukluğunu bulur, kayıp cennetini...