Friday, March 21, 2014

Ruby

okuduğum çizgiromanda kendimi bir kadınla özdeşleştirdim. kadın hikayeye birden girmişti, nereden geldiğini neler yapmak istediğini öğreniyorduk. vay be kadın sanki benim güney afrikada doğmuş halim diye düşünmüştüm. öbür sayfada kadın yanarak öldü..
çok acılı olmadığı sürece ben ölümden korkmam. ama yaşayamamış olmak beni üzüyor çok.
bir vesileyle ama babacığın şarkısını dinledim. durduk yere beni istemeyen bi adamı hatırladım. babacığım diyebileceğim bir babamın hiç olmaması aslında alışık olduğum birşey. hayatta evlenmeyi düşünmedim ama içten içe hep iyi bir kayınpeder hayali kurdum, yalan değil..
şimdi istemediğim bir yolculuğa, adeta bebek bakıcılığı yapmak üzere çıkıyorum. 

işlerimi yetiştiremedim.. randevumu iptal ettim.. görüşmeme hazırlanamadım.. dershaneyi bıraktım.. saçlarımı bile boyayamadım..
neşemi kaybetmeyeceğim merak etme, sadece hayattaki yerimi bir kez daha anladım. etrafımdakilerin beni koydukları yeri iyice öğrenmiş oldum. ama olmak istediğim yeri de biliyorum. ve iyiyim.
gerçekten sorun yok blog.
eğer bir sonraki sayfada yanarak ölmezsem, hak ettiğim yerde olmak için çabalamaya devam...
sevilmeye, sıcaklığa, tatlı sözlere, sarılmalara ihtiyacım yok benim. ben iyiyim. daha da iyi olacağım.
bir sonraki sayfada yanarak ölmezsem tabii..

No comments: