Wednesday, October 24, 2012

Paranorman


 "you don't become a hero by being normal"

Sonunu düşünen kahraman olamaz sloganına göre, bence daha doğru bir önerme. Norman, normal bir çocuk değil. Hangimiz normaliz ki boşver diyemeyeceğiniz kadar anormal. Basit bir looserlık vakası yok. Çünkü Norman ölülerle konuşuyor. Onları görüyor, konuşuyor ama gerçek dünyada bir arkadaşı bile yok. 



Müthiş bir film, senaryo, efektler, karakter animasyonları, tiplemeler, müthiş bir görsellik. Ve fakat salondaki çocuklar filmi çığlık çığlığa izledi. Titreyen seslerle "a..anne,şaka di mi, öyle bişey olmaz. noolmuş bu kıza, anne? anneeaa?" diyen garibanlara üzüldüm biraz. Cadılar bayramının yavaş yavaş ülkemize girmesi miydi bu? Bilemiyorum ama film artık çocuk filmi olmaktan çıkmış daha çok young adult- teenage grubuna izle beni diyen bi film olmuş.
 

Asıl hoşumuza gidecek şeyler ise, cadılıktan parayı götüren ve işin b.kunu çıkaran kasaba halkı, linç kültürü ve korku.
Ayrıca müzikler de enfesti.

No comments: